Επίκαιρα Τεύχος #12 Μουσική

«Natural High»: Χορεύοντας όλα τα κομμάτια του δίσκου σε εννιά πράξεις-χαϊκού

Η Παυλίνα Μάρβιν ακούει -και χορεύει- τον δίσκο ηλεκτρονικής μουσικής Natural High και σημειώνει στο περιθώριό του με τον δικό της τρόπο.

(Μπορείτε να ακούσετε το κάθε τραγούδι πατώντας στον τίτλο του)

 

1. Waterfall

ο καταρράκτης
δεν σταματάει να ρέει
ούτε και εμείς

Δεν χορεύω πια μόνη στο διαμέρισμά μου. Ένας καταρράκτης αγαπημένων ανθρώπων με περιμένει να ανοίξουμε την χρονιά σε μια από τις υπέροχες εγκαταλελειμμένες ταράτσες του κέντρου της Αθήνας. Η ομορφάσχημη πόλη μας, ετοιμάζεται να περάσει μαλακά από τη μέρα στην νύχτα. Στο πανί προβάλλεται ρέουσα πολύχρωμη γρανίτα από τα τυχερά καλοκαίρια των παιδικών μας χρόνων. Το να κλαίμε και να γελάμε μαζί, επιτρέπεται και επιβάλλεται.

 

2. Show me your biscuit

να με γλυκάνεις
δος μου απ’ το μπισκότο σου
παρ’ το δικό μου

Σε αυτή την συνάντηση, δημιουργοί και ακροατές είναι εξ ορισμού εξαιρετικά γενναιόδωροι. Για την ακρίβεια, συναντιούνται στην περιοχή της γενναιοδωρίας που τους διακρίνει: μοιράζονται ρυθμό, αισθήματα, αναμνήσεις, σώμα, αποφεύγοντας τις λέξεις, με ένα και μοναδικό σύνθημα: «Show me your biscuit». Κάπως έτσι ξεκινούν να χορεύουν γλυκά και όλοι όσοι δεν το συνηθίζουν.

 

3. Αpoplexy

χαίρομαι τόσο
που θα πετάξω ψηλά
για να με φτάσεις

Δεν υπάρχει πιο ανεκτίμητο πράγμα από την ένταση όταν χτίζεται πάνω σε θετικό σκοπό. Η κατάσταση της χαράς κλιμακώνεται για να φτάσουμε στην συνθήκη του «Apoplexy», όπως η Βίκυ Φίλιππα στο ερωτικά ξέφρενο video clip.

 

4. Plankton

κοχύλια του αφρού
λουλούδια του βυθού
σας θέλω όλα

Ούτε η χαρά δεν είναι για χόρταση, όπως ούτε και τίποτα. Έρχονται στη ζωή μαγικά δεδομένα, αταξινόμητα πράγματα. Ήχος ενός κόσμου που με τρομάζει και με θέλγει, που με χωράει και με φωνάζει, που με παρασέρνει σαν σίφουνας, μ’ αφανίζει σαν ρουφήχτρα και μετά, με ξεβράζει στην άμμο και με ησυχάζει.

 

5. Crystal Space

μοιάζει παγετός
κι όμως όλα είναι ζεστά
αν μπω πιο μέσα

Ιδέα δεν έχω πώς βρέθηκα από την θάλασσα στο διάστημα. Από την άλλη, ίσως αυτά τα δύο να μην είναι τελικά και τόσο μακρινά. Έχω, πάντως, ξεμακρύνει από τους χορευτές συνοδοιπόρους μου. Με κλειστά μάτια, βλέπω τώρα τόσο καθαρά: Όσα πέρασαν, όσα έρχονται, όσα είμαστε τώρα, είναι όλα εδώ. Δεν έχω χάσει τίποτα από τον εαυτό μου. Κρύσταλλοι θερμοί και ψυχροί, σπιτάκια για τις  ιστορίες της ζωής που τρέχει. Δεν χρειάζεται να πάρω τίποτα μαζί μου, ούτε να αφήσω κάτι πίσω. Όλα είναι εδώ. Είμαι ολόκληρη. Μπορώ να ανοίξω τα μάτια και να συναντηθώ.

 

6. Essoplanet

μάλλον έφτασα
στον πλανήτη που έλεγα
πως δεν υπάρχει

Έχω φτάσει στον αγαπημένο μου πλανήτη. Έχω επιλέξει με ποιους θα απογειωθώ. Για την ώρα, δεν έχω τίποτα να φοβηθώ.

 

7. 1992

βουρ προς τα πίσω
είμαστε και εδώ και εκεί
είμαστε μαζί

Και αποφασίζουμε ─γιατί όχι άλλωστε;─ ένα ταξίδι ακόμα: Επιβιβαζόμαστε στην χρονοκάψουλα, για να επισκεφθούμε το ολόδικό μας «1992». Σ’ εκείνα τα καλοκαίρια με τις γρανίτες. Στα κορίτσια και στα αγόρια που ονειρευόμασταν πως θα μοιάσουμε. Στις πρώτες αναμνήσεις επιθυμίας. Στο ποπ, που ήταν ψέματα αλλά επίσης, ήταν αλήθεια. Στα πάρτι χωρίς αρχή, μέση και τέλος.

 

8. Dance Mahal

αλλαγή πλεύσης
μόνο ανατολικά
χορεύω τώρα

Κάτι διακόπτει απότομα την επίσκεψή μας στο ’92 και μας τραβάει, ένας θεός ξέρει πού ─αιώνες πίσω ή αιώνες μπροστά;─ μα σε κάθε περίπτωση, απολύτως ανατολικά. «Dance Mahal» λέγεται αυτός ο πλανήτης, και το δίχως άλλο έχει παίξει ρόλο σε όλα όσα είμαστε, στη γλώσσα που μιλάμε, στον τρόπο που κινούμαστε, στα ρούχα που φοράμε. Ένα σαξόφωνο έρχεται για να ολοκληρώσει την πλουμιστή ατμόσφαιρα στον μαχαλά μας, και το ταξίδι συνεχίζεται.

 

9. Blue

το μπλε ενώνει
κάθε σύμπαν και χορό
του ταξιδιού μας

Για ένα ταξίδι που δεν τελειώνει, προορισμός δεν μπορεί να είναι παρά η θάλασσα. Η μπλε ώρα έχει φτάσει. Δεν είναι ανάγκη να φύγουμε, μας λέει. Μπορούμε να κοιμηθούμε και να ξυπνήσουμε εδώ.

(Ο δίσκος Natural High του Αλέξη Γραμματικού και του Νίκου Γαλαζούλα κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2020)


Επιμέλεια ανάρτησης Αντώνης Γαζάκης

Επιτρέπεται η αναπαραγωγή και διανομή του άρθρου σύμφωνα με τους όρους της άδειας Attribution-ShareAlike 4.0 International (CC BY-SA 4.0)

Σχετικά με τον συντάκτη

Παυλίνα Μάρβιν

Παυλίνα Μάρβιν

Η Παυλίνα Μάρβιν γεννήθηκε στην Αθήνα το 1987, μεγάλωσε όμως στην Ερμούπολη της Σύρου. Σπούδασε Ιστορία στη Φιλοσοφική Αθηνών. Είναι υποψήφια διδάκτορας στο τμήμα Θεατρολογίας του ίδιου Πανεπιστημίου και ασχολείται με θέματα σύγχρονης ιστορίας και πολιτικής του βιβλίου και του πολιτισμού. Σπουδάζει Σκηνοθεσία στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Το πρώτο της βιβλίο, «Ιστορίες απ’ όλο τον κόσμο μου», κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Κίχλη (Ιανουάριος 2017) και διακρίθηκε με το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου της Εταιρείας Συγγραφέων, «Γιάννη Βαρβέρη». Ως συγγραφέας και περφόρμερ έχει προσκληθεί σε μια σειρά από καλλιτεχνικά φεστιβάλ ανά τον κόσμο. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί σε εννέα γλώσσες. Εργάζεται στο Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού ως επιμελήτρια εκθέσεων βιβλίου.
(Φωτογραφία: Γεωργία Πονηράκου)

Προσθέστε σχόλιο

Πατήστε εδώ για να σχολιάσετε